gicitkən

is. bot. Gövdə və yarpaqlarında dalayıcı tükləri olan ot bitkisi; gəzənə. Böyük bir səadət isə bu yerlərin cincilim, gicitkən kimi otlarla dolu olması idi. S. Vəliyev.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • gicitkənlik — is. Çoxlu gicitkən bitən yer …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • banə — ə. gicitkən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • alaqutı — (Quba) gicitkən. – Alaqutı adamun əlin elə gicişdirədü ki …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • cincar — (Balakən, Qax, Şəki, Zaqatala) gicitkən. – Anam bu gün cincar xingalı bişirəcək (Balakən); – Gəlin, cincar yığma: gedax (Qax); – Cincar daliynən yer qavarqavar olur (Şəki) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • ciyirtgan — (Ağdam, Ucar) gicitkən …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • çincər — (Balakən) gicitkən …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • darramanc — (Gədəbəy) yemək üçün duzla ovulmuş gicitkən. – Oğul, yeri bir əz darramanc gəti …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • ganc — (Quba) körpə gicitkən. – Bizim yerrərdə ganc çux ular …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • geşgan — (Mingəçevir) gicitkən …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • geznə — (İsmayıllı) gicitkən. – Əllərimi geznə daladı …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.